ÖZ

Amaç

Jadassohn’un nevus sebaseus’u (NS), evreye bağlı morfolojik değişiklikler gösteren konjenital bir hamartomdur. Malign transformasyon nadirdir ancak uzun dönem takip önerilmektedir. Bu çalışmanın amacı, NS’nin klinik, dermoskopik ve histopatolojik özelliklerini tanımlamak ve dermoskopi-histopatoloji korelasyonlarını değerlendirmektir.

Yöntemler

NS tanılı 25 hasta 2,5 yıllık bir sürede retrospektif olarak incelendi. Tüm olgularda klinik evreleme ve dermoskopik değerlendirme yapıldı. On beş hastada biyopsi uygulanmış olup, analiz için uygun ayrıntılı histopatolojik veri 13 hastada (%52,0) mevcuttu. Fisher’s exact ve Spearman korelasyon testleri kullanıldı.

Bulgular

Ortalama yaş 17,9±11,9 yıl (dağılım: 3-43) olup, hastaların %56,0’sı erkekti. Lezyonlar en sık skalpte (%60,0) izlendi. Klinik evreler; infantil %28,0, erken proliferatif %24,0, verrüköz %32,0 ve nodüler %16,0 olarak dağıldı. Ortalama yaş evreler arasında anlamlı farklılık gösterdi (varyans analizi, p=0,045), ancak gruplar arası örtüşme evrelemenin yalnızca yaşa bağlı olmadığını düşündürdü. Sarımsı globüller erken evrelerle anlamlı ilişkiliydi (p=0,005), gri papilliform yapılar ise yalnızca ileri evrelerde görüldü (p=0,005). İnce arborizan damarlar ve kahverengi globüller ileri evrelerde daha sık olmakla birlikte anlamlı bulunmadı. Histopatolojik incelemede bazaloid epidermal proliferasyon, immatür saç follikülleri, immatür sebase bezler ve perifoliküler inflamasyon yaygın bulgulardı. Dermoskopik ve histopatolojik bulgular arasında istatistiksel olarak anlamlı bir ilişki saptanmadı. Malignite gözlenmedi.

Sonuç

Dermoskopi, NS’ta evreye bağlı tanısal ipuçları sağlar ve histopatolojiyi tamamlayıcı, non-invaziv bir değerlendirme aracı olarak öne çıkar. Düşük riskli olgularda konservatif izlem uygun olabilirken, ileri evre veya klinik olarak şüpheli lezyonlarda cerrahi eksizyon önerilmektedir.