ÖZ

Radyofrekans ablasyon (RFA), özellikle karaciğer nakli bekleyen hastalarda hepatoselüler karsinomun (HCC) tedavisinde etkili ve yaygın olarak kullanılan perkütan bir yöntemdir. Ancak, teknolojideki ilerlemelere rağmen, iğne traktı boyunca tümör ekilmesi nadir görülen fakat klinik olarak önemli bir komplikasyon olmaya devam etmektedir. Hepatit B virüsü/hepatit D virüsü ilişkili Child-Pugh A sirozu olan, daha önce HCC tanısı almış 59 yaşındaki erkek hastada takip manyetik rezonans görüntülemesinde (MRG) karaciğerin VI. segmentinde, subkapsüler yerleşimli 18×12 mm boyutunda yeni gelişen bir lezyon saptanmıştır. Biyopsi yapılmaksızın RFA uygulanmıştır. Üç ay sonra yapılan MRG’de ablatif zon çevresinde iğne traktı boyunca yeni gelişen ve iğne traktı ekimini düşündüren nodüler lezyonlar izlenmiştir. Hasta lenvatinib, sorafenib ve regorafenib içeren sistemik tedaviler ile tekrar RFA ve transarteriyel kemoembolizasyon uygulamaları almıştır; ancak uygun verici bulunamadığı için karaciğer transplantasyonu gerçekleşememiştir. Hastanın onkolojik takibi RFA sonrası neoplastik ekilme oranı genel olarak düşük (%0,6-1,4) olmakla birlikte; subkapsüler yerleşim, kötü diferansiasyon, büyük tümör boyutu, yüksek alfa-fetoprotein düzeyi ve ablasyon öncesi biyopsi gibi faktörlerin artmış risk ile ilişkili olduğu bildirilmiştir. İğne traktı ablasyonu ve dikkatli hasta seçiminin bu riski azaltabildiği gösterilmiştir. Ayrıca indosiyanin yeşili yakın kızılötesi floresan görüntüleme gibi yeni görüntüleme yöntemleri, ekilmiş odakların intraoperatif tespitine ve tam rezeksiyonuna olanak sağlamaktadır.  Bu olgu, biyopsi yapılmamış olgularda dahi RFA sonrası iğne traktı ekiminin gelişebileceğini düşündürmektedir. Özellikle subkapsüler lezyonlarda işlem tekniğine dikkat edilmesi, risk faktörlerinin değerlendirilmesi ve yakın takip, klinik sonuçların iyileştirilmesi açısından büyük öneme sahiptir.