0-18 Yaş Arası Sağlıklı Çocuklarda Serum Magnezyum Düzeylerinin Yaşa Özgü Referans Aralıklarının Belirlenmesi: Non-parametrik, Bootstrap ve Gaussian Mixture Model Yaklaşımlarının Karşılaştırmalı Analizi
PDF
Atıf
Paylaş
Talep
Özgün Araştırma
CİLT: 14 SAYI: 4
P: 357 - 364
Ekim 2026

0-18 Yaş Arası Sağlıklı Çocuklarda Serum Magnezyum Düzeylerinin Yaşa Özgü Referans Aralıklarının Belirlenmesi: Non-parametrik, Bootstrap ve Gaussian Mixture Model Yaklaşımlarının Karşılaştırmalı Analizi

Bezmialem Science 2026;14(4):357-364
Bilgi mevcut değil.
Bilgi mevcut değil
Alındığı Tarih: 14.11.2025
Kabul Tarihi: 29.06.2026
Online Tarih: 26.10.2026
Yayın Tarihi: 26.10.2026
PDF
Atıf
Paylaş
Talep

ÖZ

Amaç

Bu çalışma, 0-18 yaş arası sağlıklı pediatrik bireylerde serum magnezyum (Mg) düzeyleri için yaşa özgü referans aralıklarını belirlemeyi ve elde edilen sonuçları üretici firma referanslarıyla karşılaştırmayı amaçlamıştır.

Yöntemler

Retrospektif ve kesitsel olarak tasarlanan bu çalışmada, 1 Kasım 2022 ve 18 Şubat 2023 tarihleri arasında Sağlık Bilimleri Üniversitesi, Haydarpaşa Numune SUAM Tıbbi Biyokimya Laboratuvarı’na başvuran 1,725 sağlıklı çocuk değerlendirilmiştir. Serum Mg düzeyleri Roche Diagnostics COBAS 8000 (c702) analizöründe kolorimetrik end-point yöntemle ölçülmüştür. Referans aralıkları, CLSI EP28-A3c ve IFCC önerileri doğrultusunda non-parametrik yüzde 2,5.-97,5. yöntemiyle hesaplanmış; bootstrap (%95 güven aralığı) ve Gaussian mixture model (GMM) analizleriyle doğrulanmıştır.

Bulgular

Serum Mg düzeyleri yaş grupları arasında anlamlı farklılık göstermiştir (Kruskal-Wallis, p<0,05). En yüksek ortanca düzey 7-12 yaş grubunda (2,21 mg/dL), en düşük ortanca düzey ise 13-18 yaş grubunda (2,06 mg/dL) saptanmıştır. Serum magnezyum düzeyleri erken çocukluktan orta çocukluk dönemine kadar artış göstererek 7-12 yaş grubunda en yüksek ortanca düzeye ulaşmış, ergenlik döneminde (13-18 yaş) ise azalmıştır. GMM ile elde edilen referans sınırları, non-parametrik yöntemle hesaplanan sınırlarla genel olarak benzerlik göstermiştir. Elde edilen yaşa özgü referans aralıklarının üst sınırları, üretici dokümanında bildirilen yaşa bağlı beklenen değerlerin üst sınırlarından genel olarak daha yüksek bulunmuştur.

Sonuç

Bu çalışma, Türkiye’deki tek merkezli bir pediatrik popülasyonda 0-18 yaş grubuna özgü serum magnezyum referans aralıklarını belirleyerek pediatrik laboratuvar tıbbında popülasyona özgü referans aralıklarına ilişkin mevcut bilimsel verilere katkı sağlamıştır. Non-parametrik, bootstrap ve GMM yaklaşımlarının birlikte kullanımı, referans aralığı belirlemede metodolojik güvenilirliği artırmaktadır. Bulgular, ulusal düzeyde pediatrik referans aralık veri tabanı oluşturulması için önemli bir temel sunmaktadır.

Anahtar Kelimeler:
Magnezyum, pediyatrik referans aralıkları, non-parametrik yöntem, Gaussian mixture model, bootstrap analizi, klinik biyokimya

Kaynaklar

1
de Baaij JH, Hoenderop JG, Bindels RJ. Magnesium in man: implications for health and disease. Physiol Rev. 2015;95:1-46.
2
Costello RB, Elin RJ, Rosanoff A, Wallace TC, Guerrero-Romero F, Hruby A, et al. Perspective: the case for an evidence-based reference interval for serum magnesium: the time has come. Adv Nutr. 2016;7:977-93.
3
Gröber U, Schmidt J, Kisters K. Magnesium in prevention and therapy. Nutrients. 2015;7:8199-226.
4
Quamme GA. Molecular identification of ancient and modern mammalian magnesium transporters. Am J Physiol Cell Physiol. 2010;298:C407-29.
5
DiNicolantonio JJ, O’Keefe JH, Wilson W. Subclinical magnesium deficiency: a principal driver of cardiovascular disease and a public health crisis. Open Heart. 2018;5:e000668. Erratum in: Open Heart. 2018;5:e000668corr1.
6
Elin RJ. Assessment of magnesium status for diagnosis and therapy. Magnes Res. 2010;23:S194-8.
7
Ozarda Y. Reference intervals: current status, recent developments and future considerations. Biochem Med (Zagreb). 2016;26:5-16.
8
Horowitz GL, Altaie S, Boyd JC, Ceriotti F, Garg U, Horn P, et al. Defining, establishing, and verifying reference intervals in the clinical laboratory. 3rd ed. CLSI guideline EP28-A3c. Clinical and Laboratory Standards Institute; 2010.
9
Workinger JL, Doyle RP, Bortz J. Challenges in the diagnosis of magnesium status. Nutrients. 2018;10:1202.
10
Colantonio DA, Kyriakopoulou L, Chan MK, Daly CH, Brinc D, Venner AA, et al. Closing the gaps in pediatric laboratory reference intervals: a CALIPER database of 40 biochemical markers in a healthy and multiethnic population of children. Clin Chem. 2012;58:854-68.
11
Tahmasebi H, Higgins V, Fung AWS, Truong D, White-Al Habeeb NMA, Adeli K. Pediatric reference intervals for biochemical markers: gaps and challenges, recent national initiatives and future perspectives. EJIFCC. 2017;28:43-63.
12
Ozarda Y, Higgins V, Adeli K. Verification of reference intervals in routine clinical laboratories: practical challenges and recommendations. Clin Chem Lab Med. 2018;57:30-7.
13
Roche Diagnostics GmbH. Magnesium Gen.2 (MG2): Method Sheet for Roche/Hitachi cobas c 701/702 Systems. Version 17.0. Mannheim, Germany: Roche Diagnostics GmbH; 2022.
14
Roche Diagnostics GmbH. PreciControl ClinChem Multi 1: Instructions for Use. Document No. 05117020001, Version 7.0. Mannheim, Germany: Roche Diagnostics GmbH.
15
Randox Laboratories Ltd. RIQAS General Clinical Chemistry External Quality Assessment Programme [Internet]. Crumlin, United Kingdom: Randox Laboratories Ltd. Available from: https://www.randox.com/core-disciplines/external-quality-assessment/riqas-external-quality-assessment/clinical-chemistry-eqa
16
Katayev A, Balciza C, Seccombe DW. Establishing reference intervals for clinical laboratory test results: is there a better way? Am J Clin Pathol. 2010;133:180-6.
17
Ichihara K, Boyd JC; IFCC Committee on Reference Intervals and Decision Limits (C-RIDL). An appraisal of statistical procedures used in derivation of reference intervals. Clin Chem Lab Med. 2010;48:1537-51.
18
Linnet K. Nonparametric estimation of reference intervals by simple and bootstrap-based procedures. Clin Chem. 2000;46:867-9.
19
Harris EK, Boyd JC. On dividing reference data into subgroups to produce separate reference ranges. Clinical Chemistry. 1990;36:265-70.
20
Lahti A, Petersen PH, Boyd JC, Rustad P, Laake P, Solberg HE. Partitioning of nongaussian-distributed biochemical reference data into subgroups. Clin Chem. 2004;50:891-900.